Mese Tea története - egy kreatív gyógytea ötletének születése

Η ιστορία του Mese Tea – πώς γεννήθηκε η ιδέα για ένα δημιουργικό αφέψημα βοτάνων

"Η μητέρα μου συνέχισε τη γνώση της Ilonka Mama και αργότερα, όταν ήταν ήδη ένα από τα ανώτερα στελέχη της HERBÁRIA, συμμετείχε με επιτυχία στην ανάπτυξη πολλών προϊόντων, αρκετά από τα οποία κυκλοφορούν μέχρι και σήμερα." [...] "Ύστερα από αρκετές αλλαγές πορείας, και ο πατέρας μου βρήκε δουλειά στη HERBÁRIA ως εμπορικός αντιπρόσωπος." (Ádám)

Χαρακτήρες του Mese Tea

Ρωτήσαμε τον Fejes Ádám για την ιστορία του Mese Tea. Οι γονείς του πρόσφεραν στη σειρά τσαγιών τις εξειδικευμένες γνώσεις τους για τα βότανα, η σύζυγός του δημιούργησε τα γραφικά και ο ίδιος έγραψε τις ιστορίες. 

Πες μας λίγα λόγια για εσάς, Ádám. Ποιοι είστε και από πού προέκυψε η ιδέα για το Mese Tea;

Είμαι ο Fejes Ádám. Μαζί με τη σύζυγό μου ονειρευτήκαμε και δημιουργήσαμε το Mesetea. Τα παρακάτω λόγια γράφτηκαν από τον Ferenc Móra, αλλά εκφράζουν τέλεια και τη δική μας αγάπη για τα τσάγια μας:

«... Έφτασα λίγο πιο πέρα από το να βλέπω στο τριαντάφυλλο μόνο το όμορφο, στο σπανάκι μόνο το δυσάρεστο και στην τουρκική δρυ μόνο καλά καυσόξυλα. Αγάπησα το χορτάρι, τα δέντρα και τα λουλούδια πριν από τους ανθρώπους και σίγουρα θα διατηρήσω τη φιλία μου μαζί τους μέχρι να μη μου μείνει άλλη δουλειά παρά να στέλνω μηνύματα κάτω από τη γη μέσω του γαλανομάτη άγριου λιναριού και των παπαρούνων που γελούν κόκκινα. Όταν κανείς δεν βλέπει, ακόμη και σήμερα χαϊδεύω τον φλοιό της λεύκας με ένα τρυφερό, αγαπητικό χέρι, και νιώθω τον χαρακτήρα της μεγαλοπρεπούς βελανιδιάς με τον μαύρο κορμό, που αφήνει ακόμη και τα βελανίδια της να πέφτουν τόσο αθόρυβα όσο ένας γεννημένος αριστοκράτης αφήνει να πέσει μια λέξη. 

Ναι, από παιδί γνωρίζω ότι τα δέντρα και τα λουλούδια, τα ζωντανά καλάμια και τα κιτρινωπά βρύα που ζουν πάνω σε νεκρές αχυρένιες στέγες έχουν ψυχή. Θα πω και κάτι ακόμη: τα φυτά έχουν επίσης νοημοσύνη, παλαιότερη από του ανθρώπου, γιατί έχουν πίσω τους μερικά εκατομμύρια χρόνια περισσότερης εμπειρίας και σοφίας από εμάς.

Τα θαύματα του έρωτα στα φυτά, όπου τον ρόλο των προξενητών παίζουν οι νυχτοπεταλούδες, οι μέλισσες και κάθε λογής έντομα, είναι αρκετά γνωστά. Η ανθρώπινη φαντασία δεν μπορεί να τα συναγωνιστεί. Η φαντασία των φυτών είναι πολύ πλουσιότερη. Τα έχουν επινοήσει όλα – εκτός από την ηθική. Αν ο έρωτας του φασκόμηλου, του γιασεμιού και της πασχαλιάς είναι ομορφότερος από τον ανθρώπινο, δύσκολα μπορεί να αποφασιστεί, αλλά βιολογική διαφορά μεταξύ τους δεν υπάρχει!»

Mese Tea με βότανα
Mese Tea με βότανα
Mese Tea με βότανα

Συλλογή εικόνων Mese Tea

Η ιστορία του Mesetea είναι μια οικογενειακή ιστορία. Όλα ξεκίνησαν όταν η μητέρα μου και ο πατέρας μου παντρεύτηκαν το 1972. Και οι δύο αποφοίτησαν από το Πανεπιστήμιο Οπωροκηπευτικής του Kecskemét, οπότε η αφοσίωσή τους στα φυτά καθόρισε από νεαρή ηλικία την πορεία της υπόλοιπης ζωής τους. Τη δεκαετία του 1990 κατέληξαν και οι δύο στη Herbária: η μητέρα μου, Momó, ως ανώτερο στέλεχος και ο πατέρας μου, Péter, ως εμπορικός αντιπρόσωπος. 

Momó και Péter – ειδικοί στα αφεψήματα βοτάνων

Οι ειδικοί στα αφεψήματα βοτάνων

Από τότε ο πλούσιος κόσμος των βοτάνων έγινε αναπόσπαστο μέρος της ζωής τους. Στο μεταξύ μεγάλωσαν τέσσερα παιδιά· εγώ ακολούθησα καλλιτεχνική πορεία και επέλεξα τον χορό ως δρόμο ζωής. Μαζί με τη σύζυγό μου δημιουργήσαμε μια επιτυχημένη σχολή χορού, όπου περισσότερα από 100 παιδιά συμμετείχαν σε μαθήματα. Έπειτα, το 2020, ξεκίνησε μια περίοδος στη ζωή μας που έκανε αδύνατο να συγκεντρωνόμαστε ως κοινότητα και να διδάσκουμε τα παιδιά. Τότε μας ήρθε η ιδέα να στρέψουμε την προσοχή μας στην ήδη καλά οργανωμένη επιχείρηση των γονιών μου, η οποία παρήγαγε μείγματα βοτάνων για αφεψήματα.

Από πού έχουν οι γονείς σου τόσο μεγάλη γνώση για τα βότανα;  

Η επιχείρηση με τα αφεψήματα βοτάνων βασίζεται στη γνώση και την εμπιστοσύνη. Χρειάζονται και τα δύο, ώστε οι άνθρωποι να στρέφονται στα βότανα με εμπιστοσύνη. Οι γονείς μου παρασκεύαζαν δοκιμασμένα μείγματα βοτάνων, γνωστά και χρησιμοποιούμενα εδώ και πολύ καιρό στη λαϊκή θεραπευτική και χάρη στην αξιοπιστία, την εντιμότητα και την αδιαμφισβήτητη επαγγελματική τους γνώση οι συνεργάτες τους ανέπτυξαν γρήγορα μακροχρόνια αφοσίωση προς αυτούς. Η καλλιέργεια, η φροντίδα και η επεξεργασία φυτών ήταν διαρκώς παρούσες στη ζωή και την εργασία των γονιών μου.

Η Momó στη δουλειά

Η μητέρα μου κατάγεται από το Szabolcs, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια πολύ κοντά στην Ilonka Mama, τη βοτανογνώστρια του Sóstó, υπό την επίβλεψη και τη διδασκαλία της και μέσα στην αγάπη της για τα φυτά και τα ζώα. Μέχρι σήμερα πιστεύει σε όσα έμαθε από την Ilonka Mama: ότι πρέπει να χαιρόμαστε για κάθε ζωντανό πλάσμα, για κάθε φυτό και ζώο που εξακολουθεί να ζει, να βλασταίνει, να ανθίζει και να καρποφορεί στη Γη μας! Και επίσης ότι κάθε φυτό είναι, με έναν τρόπο, και θεραπευτικό φυτό.

Η μητέρα μου συνέχισε τη γνώση της Ilonka Mama και αργότερα, όταν ήταν ήδη ένα από τα ανώτερα στελέχη της HERBÁRIA, συμμετείχε με επιτυχία στην ανάπτυξη πολλών προϊόντων, αρκετά από τα οποία κυκλοφορούν μέχρι και σήμερα.

Ο πατέρας μου πέρασε ολόκληρη την παιδική του ηλικία στη φύση, ανάμεσα σε πελαργούς, βατράχους και την άγρια πανίδα και χλωρίδα των πλημμυρικών πεδιάδων της νότιας Μεγάλης Πεδιάδας. Από εκεί πηγάζει η αγάπη του για τη φύση, η οποία τον οδήγησε κατευθείαν στο Πανεπιστήμιο Οπωροκηπευτικής του Kecskemét, όπου αργότερα, όπως και η μητέρα μου, πήρε πτυχίο μηχανικού οπωροκηπευτικής. Ύστερα από αρκετές αλλαγές πορείας, και ο πατέρας μου βρήκε δουλειά στη HERBÁRIA ως εμπορικός αντιπρόσωπος.

Ο Péter στη φύση

Πώς μπήκατε εσύ και η σύζυγός σου στον κόσμο των αφεψημάτων βοτάνων;

Πώς βρεθήκαμε εμείς, καλλιτέχνες του χορού, στον κόσμο των αφεψημάτων βοτάνων;

Έχουμε κι εμείς δύο μικρά παιδιά, που στο μεταξύ δεν είναι πια και τόσο μικρά, και φυσικά, όπως όλα τα παιδιά που πηγαίνουν σχολείο και νηπιαγωγείο, αντιμετώπισαν κι εκείνα διάφορους βήχες, καταρροές και άλλες ενοχλήσεις. Από μία άποψη τα είχαμε εύκολα, γιατί χάρη στους γονείς μου είχαμε πάντα εύκολη πρόσβαση σε κάθε είδους μείγματα βοτάνων. Όμως το εύκολο μέρος τελείωνε όταν η σύζυγός μου ετοίμαζε το τσάι. Το επόμενο βήμα συχνά δυσκόλευε ακόμη και εμάς, γιατί το αφέψημα μπορεί να επιτελέσει τον ρόλο του μόνο αν τα παιδιά το πιουν πραγματικά. Και ακριβώς εκεί συναντούσαμε εμπόδια. Τα περισσότερα παιδιά δεν θέλουν να πίνουν αφεψήματα που έχουν γεύση ασυνήθιστη για εκείνα, ιδιαίτερα όταν ακόμη και το όνομα ακούγεται παράξενο. Ποιο παιδί θέλει να πιει ένα τσάι που λέγεται Szárazköhögés, σωστά;  Τότε μας ήρθε η ιδέα να δώσουμε στα μείγματα ονόματα βγαλμένα από παραμύθι, με την ελπίδα ότι τα κορίτσια θα πίνουν πιο πρόθυμα το τσάι Hercegnő και τα αγόρια το τσάι Királyfi. Αφού δίναμε στα παιδιά μας παραμυθένια τσάγια, ήταν φυσικό να τους λέμε και ιστορίες που να τα συνοδεύουν. Έτσι καταλάβαμε ότι το να πίνει κανείς τσάι ακούγοντας μια ιστορία είναι πολύ πιο ευχάριστο και εύκολο από το να διατάζει απλώς ένα παιδί να πιει το τσάι του.

Έτσι γράψαμε ιστορίες για τα τσάγια μας, γιατί ελπίζουμε ότι, αν τα παιδιά μπορούν να ταυτιστούν με έναν παραμυθένιο χαρακτήρα και αν τα βότανα γίνουν πιο προσωπικά και οικεία για εκείνα, θα είναι πιο πιθανό να πιουν το τσάι. Παράλληλα, μέσα από τις ιστορίες μπορούν να μαθαίνουν για τα βότανα με παιχνιδιάρικο και διασκεδαστικό τρόπο.

Adrienn και Ádám
Adrienn και Ádám
Adrienn και Ádám

Adrienn και Ádám – οι δημιουργοί πίσω από το Mese Tea

Από πού ήρθαν οι ιδέες για τους χαρακτήρες;

Δημιουργήσαμε τους χαρακτήρες των ιστοριών από τα συστατικά των μειγμάτων και ελπίζουμε έτσι, με έναν διασκεδαστικό τρόπο, να αγγίξουμε λίγο την παιδική υπερηφάνεια, ώστε, όπως οι ήρωες των παραμυθιών, να δείξουν ότι μπορούν κι εκείνα – και ότι πράγματι μπορούν να πιουν αυτό το τσάι! Στα βιβλία υπάρχουν επίσης σχέδια για χρωμάτισμα, με τα οποία τα παιδιά μπορούν να κάνουν τους παραμυθένιους χαρακτήρες μοναδικούς στο δικό τους στυλ.

Τις ιστορίες τις έγραψα εγώ και τις εικονογραφήσεις τις σχεδίασε η σύζυγός μου. Έτσι, αφού τα μείγματα τσαγιού δημιουργήθηκαν από τους γονείς μου και οι ιστορίες και τα σχέδια δημιουργήθηκαν από εμένα και τη σύζυγό μου μαζί, μπορούμε πραγματικά να μιλάμε για το Mesetea ως ένα οικογενειακό προϊόν που βασίζεται στη γνώση πολλών γενεών.

 

Στο τέλος της ιστορίας μας ταιριάζει για άλλη μια φορά ο Ferenc Móra:

Δεν θα μπορούσα να πω ποιος είναι ο αρχικός αφηγητής, όμως κάποιος ερευνητής της Ασίας κατέγραψε ότι οι νομαδικές φυλές των τουρανικών στεπών συγκεντρώνονται μία φορά σε κάθε γενιά για μια γιορτή γύρω από ένα τεράστιο δέντρο ταμάρισκου, όταν οι ζεστές ανοιξιάτικες βροχές κάνουν ανεμώνες να φυτρώνουν ακόμη και από τη νεκρή άμμο και πλήθη ανθρώπων συρρέουν γύρω από το μαγικό δέντρο. Ο λαός της στέπας γιορτάζει, και ονομάζει τη γιορτή αυτή Γιορτή του Ζωντανού Δέντρου... «Κοιτάξτε, το ζωντανό δέντρο!» λένε οι ηλικιωμένοι στους νέους, όπως το είχαν πει και σε εκείνους όταν ήταν νέοι, και ποτίζουν τις ρίζες του με προσφορές ποτού, ενώ οι σαμάνοι τραγουδούν τραγούδια προς τιμήν του, και πριν μαζέψουν τις γιούρτες τους για να ξεκινήσουν ξανά μέσα από τις άδενδρες ερήμους, κόβουν κλαδιά από το ζωντανό δέντρο και τα παίρνουν μαζί τους στις περιπλανήσεις τους ως υπενθύμιση της δημιουργικής δύναμης της φύσης. Ωστόσο, σχεδόν πιστεύω ότι ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να καλύψει τη διαφορά που τον χωρίζει από το φυτό – και όχι προς όφελος του ανθρώπου. Υπάρχει ανθρώπινη νοημοσύνη, βέβαια, αλλά τι αξία έχει αν ο άνθρωπος δεν έχει μυαλό όταν πρόκειται για τον ίδιο του τον εαυτό; Για όσα κάνει σήμερα ο άνθρωπος στον ίδιο του τον εαυτό, πραγματικά δεν άξιζε να γίνει άνθρωπος.

Επιστροφή στο ιστολόγιο